jp   Warto przy tej okazji wspomnieć pożegnanie Polaków z Marszałkiem, gdyż uroczystości pogrzebowe miały szczególny charakter. Polska pogrążyła się w żałobie. Przed trumną Józefa Piłsudskiego wystawioną w Belwederze, w ciągu trzech dni przeszły tysiące ludzi. W kilku krajach ogłoszono oficjalną żałobę (Francja , Niemcy, Związek Radziecki), składając tym samym hołd jego dokonaniom w polityce europejskiej.
   Następnie 15 maja wieczorem trumnę przewieziono na lawecie armatniej do warszawskiej katedry. Tu tłumy przesuwały się przed trumną przez kolejne dwa dni, zaś 17-go maja po mszy pontyfikalnej orszak pogrzebowy udał się na Pole Mokotowskie. Tam Marszałek "odbierał" po raz ostatni defiladę armii. Kiedy uroczystość miała się ku końcowi zerwała się nawałnica, niebo rozjaśniały błyskawice i rozległy się grzmoty, tak jakby przyroda przyłączała się do ceremonii żałobnej, co wywarło na zgromadzonych olbrzymie wrażenie.
   Następnie specjalny pociąg z oświetloną reflektorami trumną przewiózł zmarłego do Krakowa. Podróż trwała całą noc, a Marszałka żegnały rozpalone wzdłuż torów ogniska - znicze. W Krakowie po krótkich uroczystościach na dworcu kondukt żałobny ruszył na Wawel. Tu przy biciu Dzwonu Zygmunta generałowie wnieśli trumnę do katedry. Po odprawionej mszy generałowie ponownie wzięli trumnę na ramiona i wnieśli do krypty św. Leonarda - wówczas znów zagrzmiał "Zygmunt" i sto jeden wystrzałów armatnich.
   Zgodnie z ostatnią wolą Marszałka jego serce zostało złożone w Wilnie, 30 maja 1935 roku z Warszawy wyruszył do Wilna pociąg, do którego dołączono wagon specjalny, wiozący serce Marszałka. Następnego dnia umieszczono je tymczasowo w kościele św. Teresy przy Ostrej Bramie. Piłsudski polecił w testamencie, by sprowadzić z Litwy trumnę matki. Obok niej miało spocząć jego serce. Gdy składano urnę i trumnę do grobu na Rossie w rocznicę śmierci (12 maja 1936 r), rozległ się huk 101 wystrzałów, zgodnie z życzeniem Marszałka, „aby szyby w Wilnie się trzęsły”. Na grobie położono wielką bazaltową płytę z napisem „Matka i Serce Syna”.

p0Programista — inaczej koder, developer czy twórca oprogramowania. Jest to osoba, która tworzy programy komputerowe w oparciu o konkretny język programowania (np. PHP, C++, Python, Java). Programiści zazwyczaj specjalizują się w jednym z nich. Programistów dzieli się również na tzw. frontendowców, backendowców oraz full stack developerów, w zależności od tego, którą "warstwą" aplikacji się zajmują.

Ten zawód uważa się za pracę marzeń, bo daje dobre pieniądze, szerokie możliwości rozwoju i mnóstwo ofert pracy. Do tego wszystkiego dochodzi jeszcze możliwość pracy zdalnej.

Średnie wynagrodzenie programisty w mijającym roku to 17-23 tys. PLN brutto. Zaraz po skończeniu szkoły średniej na stanowisku junior developer otrzymasz 5-9 tys. PLN brutto.

bcz Przed nami czas trzech świąt majowych: 1, 2 i 3 maja, które są szczególnie ważne w historii Polski. Będziemy je obchodzić w szczególny sposób – razem, a jednak osobno. Ale czy tak naprawdę wszyscy wiemy, dlaczego świętujemy? Warto przypomnieć sobie, skąd  wzięły się święta majowe. Dlaczego je świętujemy i komu je zawdzięczamy?

1 Maja

            1 Maja – to Międzynarodowy Dzień Pracy. Rodowód tego święta sięga XIX wieku  i niestety jest naznaczony krwią i cierpieniem wielu osób. Święto zostało ustanowione w Paryżu w 1890 r. przez Kongres założycielski II Międzynarodówki (zrzeszenie partii socjalistycznych). Wybrana data była wyrazem pamięci dla strajkujących robotników z Chicago, którzy w 1886 r. protestowali przeciwko niskim płacom oraz 12-godzinemu dniowi pracy. Manifestacja została brutalnie stłumiona przez policję, w wyniku czego życie straciło wiele osób.

            Pierwsze obchody tego święta odbyły się m.in. w Wielkiej Brytanii, Niemczech Belgii i Francji. Początkowo nielegalne 1-majowe demonstracje zostały z czasem uznane w wielu krajach. W wielu przypadkach przyczyniły się do radykalizacji ruchów robotniczych.

            W Polsce święto głównie kojarzone jest z poprzednim ustrojem. W czasach PRL był to bardzo uroczysty dzień, a uczestnictwo w obchodach było niemal obowiązkowe. Kierownictwo partyjne dbało o każdy szczegół uroczystości, nawet o hasła na transparentach. Dzień  1 maja w Polsce został ustanowiony Świętem Pracy i dniem wolnym od pracy w  1950 r.

2 Maja

       2 maja obchodzony jest Dzień Flagi Państwowej oraz Dzień Polonii i Polaków za granicą. Jest to jedno z najmłodszych świąt państwowych, wprowadzone na mocy ustawy z dn. 20.11.2004 r. o godle, barwach i hymnie narodowym. Głównym założeniem tego święta jest popularyzacja wiedzy o polskiej tożsamości i symbolach narodowych.

            Warto wspomnieć, że 2 maja 1945 r. polscy żołnierze z I Dywizji Kościuszkowskiej, zdobywający Berlin, umieścili polską flagę na Kolumnie Zwycięstwa w Tiergarten oraz na Reichstagu w Berlinie. Natomiast w okresie Polski Ludowej był to dzień, kiedy po obchodach pierwszomajowych zdejmowano wszystkie flagi, aby nie zostały na Święto Konstytucji 3 Maja, które nie było przez komunistyczne władze uznawane.

            Dziś ochronę prawną symboli państwa gwarantuje Konstytucja, a warunki jej używania określa ustawa. Pamiętajmy, aby na czas świąt majowych wywiesić flagę Polski  i tym samym podkreślić naszą narodową tożsamość.

3 Maja230rk3m

            3 maja obchodzimy rocznicę uchwalenia Konstytucji z 1791 r. Była to pierwsza w Europie i druga na świecie (po amerykańskiej z 1787 r.) konstytucja uchwalona przez tzw. Sejm Wielki, zwany także Sejmem Czteroletnim. Za jej autorów uważa się króla Stanisława II Augusta Poniatowskiego, wielkiego marszałka litewskiego Ignacego Potockiego oraz ks. Hugona Kołłątaja, duchownego i filozofa. Ustawa zasadnicza zniosła liberum veto, wprowadziła trójpodział władzy, ograniczyła rolę senatu. Zniosła wolną elekcję  i wprowadziła dziedziczność tronu. Uznała chłopów za część narodu oraz zagwarantowała tolerancję religijną.

            Uchwalenie Konstytucji 3 Maja uważa się za jedno z najważniejszych i przełomowych wydarzeń w historii państwa Polskiego. Mimo późniejszych rozbiorów, dokument ten pomagał kolejnym pokoleniom podtrzymać dążenia do niepodległości.

            Dzień 3 Maja 1791 roku został uznany Świętem Konstytucji 3 Maja. Obchody tego święta były zakazane podczas rozbiorów, a ponownie jego obchodzenie zostało wznowione w II Rzeczypospolitej w kwietniu 1919 roku.

            Święto Konstytucji 3 Maja zostało zdelegalizowane przez hitlerowców i sowietów podczas okupacji Polski w czasie II wojny światowej, a po antykomunistycznych demonstracjach  w 1946 r. nie było obchodzone w Polsce. W styczniu 1951r. Święto 3 Maja zostało oficjalnie zdelegalizowane przez władze komunistyczne. W roku 1981 ponownie władze świętowały uchwalenie majowej konstytucji. Do roku 1989 w tym dniu często dochodziło w Polsce do protestów i demonstracji antyrządowych i antykomunistycznych. Po zmianie ustroju, od kwietnia 1990 r. Święto Konstytucji 3 Maja należy do uroczyście obchodzonych polskich świąt. W roku 2007 po raz pierwszy święto Konstytucji 3 Maja obchodzono na Litwie.

Sejm w 2020 roku przyjął uchwałę w sprawie ustanowienia roku 2021 Rokiem Konstytucji 3 Maja. Dlaczego tak się stało? Właśnie w 2021 roku mija 230 lat od ustanowienia tej ważnej dla historii Ustawy Rządowej.

 

konstytucja2021 Polska konstytucja z 3 maja 1791 roku była śmiałą jak na owe czasy, próbą zreformowania ustroju Polski szlacheckiej w duchu nowych ideałów okresu oświecenia. Powstała pod wpływem tych samych idei, które zrodziły Konstytucję Stanów Zjednoczonych i francuską Deklaracje Praw Człowieka i Obywatela, dokonywała wyłomu w ustroju stanowym istniejącym w Polsce i wprowadzała nasz kraj na drogę postępu. Agresywna polityka Rosji i Prus, którym zależało na utrzymaniu w Polsce dotychczasowego ustroju, uniemożliwiła wprowadzenie w życie jej zasad. Przeszła ona do tradycji polskiej jako symbol dążeń do odrodzenia politycznego i kulturalnego narodu polskiego. Konstytucja zreformowała i usprawniała polski system polityczny poprzez likwidację największych bolączek dotychczasowego ustroju -liberum veto i wolnej elekcji. Umacniała państwo zagrożone przez pazerność i agresywną politykę państw zaborczych i choć jej postanowienia społeczne były skromniejsze i nie podważały przewagi szlachty w państwie oraz jej panowania nad chłopami, to jednak wprowadzała zasadnicze zmiany w prawnym i społecznym położeniu mieszczaństwa, miała ogromne postępowe i patriotyczne znaczenie.